Sadio Manè fiton 10 milion paund në sezon. Nuk është shifër e hamendësuar por zyrtare; 10 milion. Megjithatë, gjithë këto para nuk janë ç’ka e bëjnë të pasur senegalezin. Sadio është i ndërtuar me vlera shumë të forta dhe nuk ka harruar se ku ka filluar gjithçka për të. Ai vuante nga uria dhe punonte në ara, i mbijetoi kohëve të vështira dhe luajti zbathur, pa pasur privilegjin të shkonte në shkollë. Jeta e tij ishte e vështirë, një rrugë e trazuar, por që ka arritur të marrë formë me kalimin e kohës, dhe sot Sadio nuk e ka harruar origjinën e tij.
Sadio Mane ndërtoi një spital të tërë në fshatin e tij pasi babai i tij e la në moshë të vogël sepse në fshatin e tij nuk kishte spital. Gjatë rrugës 2-orëshe për në spitalin më të afërt, ai ndërroi jetë. Ishte Senegali i viteve 90’.
Më pas ai largohet nga shtëpia dhe shkon në veri të Afrikës ku do të bëhej një ndeshje nga ku do të përzgjidheshin talente afrikane.
Kur luante për Metzin, në Francë, i sapoardhur nga Afrika, Sadio i kërkon një foto për t’ia dërguar së ëmës në Senegal fotografit që gjendej në oborr, dhe pasi ky e shkrep Sadio i thotë: “Paguan klubi për këtë apo jo?”
Manè financoi ndërtimin e një shkolle në fshatin e tij në Senegal dhe gjithashtu ndërtimin e një spitali. Përveç kësaj, ai paguan 70 euro në muaj për një numër të paspecifikuar njerëzish, në mënyrë që të kontribuojë në ekonominë familjare të secilit prej tyre.
Në tunelin e Anfield gjatë një prag-ndeshjeje Manè u kap nga paparaci me një telefon ne dorë me ekran të thyer, imazhet i lanë fansat të impresionuar. Një milioner me telefon të dëmtuar kur mund të ketë çdo javë nga një të ri. Gazetarët nuk hezituan të kërkonin shpjegime dhe përgjigjja e Sadios ishte racionale: pse duhet ta ndryshoj nëse funksionon akoma? Brenda kësaj përgjigjeje ka gjithçka, të kaluarën por edhe të tashmen dhe të ardhmen e një personi që nuk do ta harrojë kurrë se çfarë do të thotë të luftosh për të mbijetuar. Dikush percepton vetëm kuptimin bazik të gjërave, vlerën e gjërave të marrë si të mirëqenë.
Sadio luajti futboll gjatë gjithë fëmijërisë së tij, zbathur në “fushat” me gurë dhe rërë. Ky ishte argëtimi i tij i vetëm, pasion i pastër. I njëjti pasion që sot e shtyn të shohë këtë sport me të njëjtët sy si kur ishte i vogël. Sepse kur ke një top të thjeshtë në këmbë, ndihet sikur ke të gjithë botën aty.
Pra, për çfarë përdoren paratë? Si mund ta përmirësojnë njeriun? Si arrijnë ta bëjnë atë të lumtur? Manè u dha përgjigje këtyre pyetjeve, por ai jo me fjalë, por përmes gjesteve konkrete që e kanë bërë atë unik në mënyrën e tij të të qënurit. E tija nuk është bamirësi, është thjesht një ndjenjë përkatësie dhe mirënjohjeje. Senegali e rriti atë si bir dhe ai absolutisht nuk e ka harruar vendin e tij, dhe kurrë nuk do ta harrojë.
Sulmuesi i Liverpulit foli një herë mbi bamirësitë e tij në një intervistë me nsemëoha.com. “Pse do t’i doja 10 Ferrari, 20 ora me diamant ose dy aeroplanë? Çfarë do më bënin këto objekte mua dhe botës?” (18 tetor 2019)
Sadio mund të jetë larguar nga Afrika por jo Afrika nga Sadio.
Përgatiti: Totila Kotorri/Tirana Today
