E premte, 26 Nëntor, 2021
11.5 C
Tirana

“Turp që mbete gjallë”/ Drama e japonezit të vetëm që i mbijetoi fundosjes së Titanikut

Nderi, detyra dhe turpi, janë 3 tipare të rrënjosura thellë në kulturën japoneze ndër shekuj. Mendoni pak se çfarë ndodhte me një luftëtar samurai, që humbiste nderin e tij. Ai mund ta rivendoste nderin e tij, vetëm duke vrarë veten në një mënyrë mjaft brutale, duke kryer hara-kiri.

Një akt i tillë, perceptohej si një mënyrë heroike për të vdekur, pasi i jepte mundësinë luftëtarit të eliminonte çdo gjurmë turpi, që mund të ishte lidhur me emrin e tij.

Në dallim nga kulturat perëndimore, ku shumë çështje sociale sillen rreth fajit, dhe mund të hidhen poshtë përmes procedurave ligjore, psikoterapisë, apo rrëfimit tek një prift, koncepti i turpit është në thelbin e kulturës japoneze. Ai nuk mund të hiqej, deri kur personi të bënte atë që priste komuniteti.

Kjo pritshmëri, përfshin shpesh aktin drastik të vetëvrasjes. Kjo na sjell tek historia e Masabumi Hosono, turpi mbi të cilin, brenda kontekstit të kulturës së tij orientale, do të binte natën e fundosjes së Titanikut. Siç dëshmojë të dhënat, ai ishte në fakt udhëtari i vetëm japonez që hipi në trans-oqeanikun e famshëm, dhe që i mbijetoi njërës prej tragjedive detare më famëkeqe të gjitha kohërave.

Një punonjës i Ministrisë Japoneze të Transportit, Masabumi Hosono, sapo kishte përfunduar një udhëtim pune në Rusi, dhe kishte prenotuar një biletë të klasit të dytë në anijen e ëndrrave. Ai ndodhej në Angli pas misionit të tij zyrtar në Rusi, ku studioi linjat hekurudhore të vendit. Ai hipi në bordin e Titanikut në Sauthemptën, me synimin për të shkuar në SHBA, dhe prej andej në Japoni.

Natën e fundosjes tragjike, Hosono ishte në gjumë kur anija goditi ajsbergun. Një trokitje e fortë në derën e kabinës së tij, e pasuar nga thirrje me zë të lartë e zgjuan. Ai doli me shpejtësi jashtë. Meqë ishte i huaj, ekuipazhi i anijes e udhëzoi Hosono të zhvendosej në kuvertën e poshtme të anijes, që ndodhej në njëfarë distance nga varkat e shpëtimit.

Përvoja e Hosonos me fundosjen e tmerrshme, përshkruhet në një letër që ai përgatiti për gruan e tij. Ai shkruan në një moment, se nuk ishte në gjendje të “zvogëlonte ndjenjën e frikës dhe kapitullimit të plotë”. Ai shkruan më tej se ishte duke u përgatitur mendërisht, për të marrë frymë për herë të fundit, duke shpresuar “të mos linte asgjë të turpshme pas si një japonez”.

E megjithatë, si çdo njeri tjetër në kulmin e panikut, edhe Hosono po kërkonte një rrugëdalje, dhe të shpëtonte veten nga uji i akullt i detit. Kështu në një moment, një nga oficerët e caktuar për të ngarkuar varkat e shpëtimit, bërtiti me zë të lartë para turmës, se kishte hapësirë ​​edhe për 2 persona.

Pikërisht para syve të Hosono, një burrë nxitoi të hidhej në barkë, dhe duke shfrytëzuar momentin, ai u hodh pas tij, duke shmangur kështu vdekjen e sigurt. Hosono shkroi se ishte tejet i dëshpëruar nga mendimi, se nuk do t’i shihte më kurrë njerëzit e tij të dashur.

Bashkë me pjesën tjetër të mbijetuarve, Hosono arriti në Nju Jork. Fillimisht, askush nuk i kushtoi shumë vëmendje. I ndihmuar nga miqtë e tij, Hosono ia doli të kthehet në atdheun e tij, ku titujt nëpër gazetave e shpallën atë si “Djaloshi japonez me fat”. Ai dha deklarata dhe intervista për disa gazeta në Japoni, dhe kjo i dha njëfarë fame.

Por gjërat morën shumë shpejt për keq, pasi Hosono u kritikua në Shtetet e Bashkuara. Një denoncim i ashpër, i bërë nga Arçibald Grejsi, një pasagjer i klasit të parë, dhe një tjetër i mbijetuar nga Titaniku, e quajtën atë një “burrë frikacak”. Gazetat japoneze reaguan me shpejtësi, duke e kritikuar Hosonon publikisht, duke e bërë fajtor për gjestin e tij burracak.

Hosono u pushua nga puna që kishte në ministri. Në shumë libra shkollorë, ai përmendej si një shembull i sjelljes së turpshme. Profesorët u mësonin fëmijëve në shkolla, se akti i tij ishte jo etik. Më vonë Hosono u rikthye në punë, me shpjegimin se ishte një punonjës shumë i aftë. Ai vazhdoi të punojë në ministri derisa vdiq në vitin 1939. Megjithatë, poshtërimi vazhdoi të përndjekë emrin e familjes.

Edhe pse Masabumi Hosono, nuk do të fliste kurrë personalisht për natën e tragjedisë – natën e turpit – familjarët botuan letrën emocionale që ai i shkruante bashkëshortes së tij, në rast se vdiste. Botimi i fundit i letrës, ndodhi nga nipi i Masabumit, Haruomi Hosono. Një muzikant i shquar në Japoni, që shfrytëzoi momentin kur në kinematë botërore kishte dalë filmi “Titaniku” i regjisorit të mirënjohur amerikan Xhejms Kameron. Siç shpjegon Haruomi Hosono, akti i ribotimit të letrës, ishte njëfarë lehtësimi për familjen, dhe mënyra e duhur për të rikthyer nderin e familjes Hosono./ TIRANA TODAY

- Reklama -

Më shumë nga kategoria




Të fundit

Historia e çuditshme e vlonjatit Nuredin beu dhe pritja madhështore në SHBA

Nga: Auron Tare Disa vite më parë, isha ftuar në Nju Jork dhe Uashington DC, për të prezantuar në “Explorer Club” dhe “National Geographic”, projektin...

“Duhet të kujdesem për veten”, Fifi lë shtëpinë e “Big Brother VIP”

Pas incidentit të së martës ku shumë banorë kërkuan që Fifi të largohej, duket se sot ajo ka marrë vendimin final. Fifi ka vendosur...

Abuzoi seksualisht me nipin 8-vjeçar, arrestohet 45-vjeçari nga Prizreni

Një shtetas i shpallur në kërkim pasi akuzohet se ka përdhunuar nipin e tij 8-vjeçar, bëhet me dije se është vënë në pranga. Bëhet...

Fifi i shkruan letër vetes në “Big Brother VIP”

Fifi ka qënë në një gjendje jo të mirë emocionale pas debatit me opinionisten Balina Bodinaku. Ajo ka zgjedhur t’i drejtojë një letër vetes...

Vuçiç jep alarmin: Lindshmëria është e ulët, po shuhemi si komb

Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiç, ka dhënë alarmin për shuarjen si komb, pasi ka rënë në mënyrë të ndjeshme lindshmëria. Duke marrë shkas nga...