Kryeministri shqiptar Edi Rama zhvilloi një ditë më parë një bisedë me Emmanuel Macron, me qëllim sigurimin e hapjes së negociatave të pranimit të Shqipërisë në Bashkimin Evropian. Si azilkërkuesit e parë në Francë, shqiptarët janë nën presion nga qeveritë evropiane.
Një futbollist shqiptar me emrin Valentino, e di se ai nuk është i vetmi që zhgënjehet nga mundësitë në vendin e tij. “E dua këtë vend, por nuk mund të jetoni këtu”, thotë ai, i ulur në një nga kafenetë e Bllokut, në Tiranë, dikur vend i rezervuar për elitën e regjimit komunist.
Pas kishte qëndruar gjashtë vite në Francë duke bërë punë të ndryshme, i riu u kthye në Shqipëri në korrik, pas një kontrolli të policisë kufitare (PAF). Në moshën 23 vjeç, ai nuk beson më në ndryshim. “Çdo gjë është sikur e lashë, paga është e njëjtë deri në paga në 15 000 lekë. Ju nuk mund të bëni asgjë për këtë, “ ankohet ai, dhe flet frëngjisht në mënyrë të përsosur.
Ashtu si ai, janë të shumtë të rinjtë që kanë dashur të ikin nga mjerimi dhe të fillojnë “një jetë të re”, diku tjetër. Midis 2011 dhe 2017, gati 330,000 shqiptarë u larguan nga vendi, rreth 12% e popullsisë. Shumë prej tyre kanë shpresuar për azil në Bashkimin Evropian (BE). Dhe në Francë se ata ishin më të shumtët, përpara shtetasve të vendeve në luftë, si sirianët apo afganët. Shkalla e pranimit të shqiptarëve, megjithatë, nuk e tejkalon vlerën prej 6% vitin e kaluar. “Kërkesa ime u refuzua. Ashtu si ajo e nënës sime dhe motrës sime që duan të ikin nga dhuna e babait tim. Në total, kam marrë gjashtë obligime për të lënë territorin francez (OQTF), një për çdo vit, ” thotë Valentino.
Eldorado
Shqipëria, e cila nuk është në luftë, konsiderohet me të vërtetë një “vend i sigurt”. Në muajt e fundit, udhëheqësit gjermanë, holandezë ose francezë po e shtypin Tiranën për të zvogëluar rrjedhën e emigracionit të parregullt. Pas vizitës së Gerard Collomb në Shqipëri në dhjetor, sekretari belg i Shtetit për Azilin dhe Migracionin, Theo Francken, shkoi aq larg sa të pohonte në mes të prillit, përpara autoriteteve shqiptare dukshëm pakënaqësinë, se “Belgjika nuk është El Dorado, nuk është vendi ku rrjedh qumështi dhe mjalti”. Në ankth për të bindur shtetet anëtare të BE-së për të filluar negociatat e pranimit, qeveria shqiptare përfundoi marrjen e masave jopopullore.
“Ne kemi rritur përgjegjësinë administrative dhe penale të prindërve që udhëtojnë fëmijët e tyre”, tha Ministri i Brendshëm i Shqipërisë, Fatmir Xhafaj. Sidomos në rastet kur të miturit nuk kthehen në shtëpi. “Janë filluar pesëdhjetë procedime penale kundër prindërve apo shoqatave të shpallura fajtore për promovimin e emigracionit të paligjshëm, ndërsa tre agjenci udhëtimi u mbyllën. Nëpër pikat kufitare do t’u bëhet kontroll i rreptë të rinjnve”, tha ministri.
Ndërsa më tej Valentino u shpreh se: “Unë u përpoqa të largohem, por unë jam ndalur për 3 vjet që të mos e kaloj kufirin”.
Burg
Por nëse portat e Shqipërisë mbyllen, arsyet për largimin janë ende atje. Alternacioni politik që vendi përjetoi në vitin 2013 nuk u përgjigj shpresave të ndryshimit të rinisë, i cili nuk beson më në një klasë politike të rregullt të lëkundur nga skandalet. “Në vend që të kërkojnë veprime kundër emigrimit, udhëheqësit evropianë duhet të pyesin veten pse, njëzet e shtatë vjet pas rënies së komunizmit, shqiptarët vazhdojnë të largohen nga vendi në madhësi të tillë”, ka thënë Fatos Lubonja, intelektual dhe shkrimtar shqiptar. Pavarësisht shifrave të mira të rritjes, një e treta e popullsisë jeton nën kufirin e varfërisë, sipas të dhënave më të fundit të Bankës Botërore. Lubonja pastaj tërheq një paralele të Shqipërisë sot dhe “burgun e hapur” të diktatorit Enver Hoxha, i cili sundoi me një dorë të hekurt vendin në mes të 1944 dhe 1985.
“Krahasimi është i ekzagjeruar nëse i referohet instrumentit të shtypjes dhe shfrytëzimit të asaj kohe, por ndjenja e mungesës së dinjitetit dhe të mos jetë mjeshtër i fatit tonë është ndoshta aq efortë mes njerëzve tani “, ka thënë Fatos Lubonja. Dhe kjo mund të jetë arsyeja pse qeveria duket se ka një kohë të vështirë t’i mbajë të rinjtë. Për 2,000 apo 3,000 euro, pavarësisht ndalimeve të udhëtimit të pranuara në Francë apo vende të tjera, ata nuk hezitojnë të fshihen në kamionë të rëndë që nisen për në Itali. “Të gjithë miqtë e mi që kanë ikur këtu”, thotë Valentino. Ndërsa më tej ai është shprehur se sërish do të përpiqet te ikë nga Shqipëria.
Burimi: Liberation.fr
Përshtati: TIRANA TODAY
