Në futboll, shpesh vlerësohet linja e sulmit dhe sulmuesit si individualitete përpara. Qoftë 9-shat e golave, qoftë tridhëmbëshat modernë apo partneritetet e sulmeve , ata janë figurat që hyjnë më lehtë në analet e historisë së futbollit.
Por asnjë grup lojtarësh nuk e ka përfaqësuar më mirë linjën e prapavijës sesa pjesa e pasme milaneze me Mauro Tasotin, Franko Barezin, Alesandro Kostakurta dhe Paolo Maldini. Duke luajtur së bashku që nga fundi i viteve 80’, të katërt kanë fituar trofe pas trofeu pas trofeu së bashku. Një dekadë e dominimit kombëtar dhe evropian që nga ajo kohë ka bërë që ata të etiketohen kuarteti më i mirë mbrojtës i që ka luajtur në bar jeshil ndonjëherë.
Midis tyre, ata kanë së bashku 87 vjet shërbim për Milanin. Veç Tasotit, i cili erdhi nga radhët e Lacios para se të bashkohej me Milanin në moshën 20 vjeç, çdo anëtar i mbrojtjes legjendare ishte një produkt i sektorit të të rinjve tëë klubit. Për Maldinin, në veçanti, nuk mund të ishte ndyshe edhe nëse do të kishte dashur: babai i tij, Çezare, fitoi katër kampionate dhe një Kupë të Kampionëve me kuqezinjtë, ndërsa dy djemtë e tij, Kristian dhe Daniel, të dy luajnë për Milanin në epokën moderne . .
Përkatësisht në 1978 dhe 1979, dy mbrojtës të rinj milanezë hynë në akademi; dy të rinj që do të ndryshonin rrjedhën e historisë së klubit. Mbrojtësi qendror Alesandro Kostakurta dhe mbrojtësi i plotësuar Paolo Maldini.
Maldini hyri në ekipin e parë në 1984, dhe Kostakurta, i cili ishte i njohur në klub me përkëdheli si “Billi”, në 1986. Nga viti 1988, Milani nuk kishte fituar asnjë trofe për tetë vjet, një zbrazëti që nuk ishte i dëgjuar më parë në këtë pjesë të botës. Por midis 1987-ës dhe 1994-ës, të katër mbrojtësit fituan katër tituj të Serisë A dhe tre Champions League.
Titulli i parë erdhi në 1987-88 kur Milani fitoi duke humbur vetëm dy herë në të gjithë sezonin. Në atë sezon, të katër mbrojtësit pësuan vetëm 14 gola. Duke luajtur një pjesë të historisë revolucionare të futbollit nën trajnerin karizmatik Arrigo Saki, kjo mbrojtje e jashtëzakonshme vuri bazat mbi të cilat ishin në gjendje të ndërtonin më pas sukses edhe Karlo Ançeloti, Rud Gulit dhe Marko van Basten.
Një çmim edhe më i madh do të vinte sezonin e ardhshëm: Kupa e Evropës. Milani mundi Real Madridin 6-1 në total në dy ndeshjet gjysmëfinale përpara se të fitonte 4-0 ndaj Steaua Bukureshtit në fitoren e Kupës së tretë Evropiane, e para në dy dekada.
Me Kostakurtën dhe Maldinin ende të fortë, Milani siguroi një tjetër titull në Serie A në 98-99 përpara një periudhe të dobët midis 1999 dhe 2003. Kur u mbyll cikli, sërish, u bë me stil. Milani mundi Juventusin në finalen e Champions League-ës në një ndeshje shahu mjaft mbrojtëse, e denjë për një ndeshje fiks midis dy prej mbështetësve më të famshëm të ‘catenaccio-s’ në Itali.
Në vitin 2007, fitorja e fundit në Champions League, e arritur pas një fitoreje 2-1 ndaj Liverpulit në Athinë, ishte më mbresëlënësja. Ishte ndeshja e fundit e Kostakurtës. Ai doli në pension në moshën e pabesueshme: 41 vjeç. Maldini vazhdoi për dy vite të tjerë dhe gjithashtu doli në pension në moshën 41 vjeç! /t.kotorri/
