Nga Ardi Stefa
Edi Rama e mori mandatin e katërt…
PD për të katërtën herë humbi. Kësaj here më thellë se çdo herë tjetër. 300.000 vota më pak nga PS dhe ende nuk janë numëruar votat e Greqisë…
Ne që e kishim parashikuar me kohë këtë realitet dhe i bënim thirrje PD të reformohej, ndryshonte, të promovonte figura të reja, të ndryshonte retorikën, mendësinë, qasjen ndaj elektoratit ishim, pa asnjë diskutim, për Mulin, Banën, Jozin, Belon, djalin e Fahriut dhe “varetë” e tjera, “të shitur te Rama”, “ishim bespremë, mosmirënjohës, pengje, brava, dryna, paterica…”
Për beltundësit nën tingujt e këngës së Berishës ishim budallenjtë, që nuk dinim të nuhasnim situatat.
Për militarët ishim tradhtarët dhe shërbëtorët e Ramës…
Dhe kjo për një arsye fare të thjeshtë: “Thënia e së vërtetës së hidhur i shërben vetëm diktaturës së Edvin Kristaq Rams, kreut të narkoshtetit e narkodiktaturës, kurse gënjeshtra i shërben demokracisë së kulluar e të pastër qelibar të Sali Berishs.”
Sot, disa ditë pas humbjes, refreni i nisur nga Berisha dhe i amplifikuar nga Muli dhe mulët e tjerë është:
“Kjo ishte masakra më e madhe elektorale në histori. Vullneti i shqiptarëve u tjetërsua në mënyrën më monstruoze. Votat u blenë, u vodhën, u grabitën, u manipuluan. Votat dhe vullneti i lirë i shqiptarëve u masakruan dhe të gjithë do të mbajnë përgjegjësi!
Veç meje! Veç nesh!
Prandaj unë/ne NUK iki/ikim, unë/ne NUK ia hap/hapim rrugën reformimit, meritokracisë, qarkullimit të elitave e as rinovimit të partisë!
Unë/ne do ta mbaj/mbajmë partinë fort, duke goditur cilindo, i cili kujton na kujton statutin dhe parimet parimet bazë të demokracisë: “Kush humbet largohet!”
Sepse kush flet kështu, këto fjalë i përdor për llogari të regjimit dhe vetëm e vetëm për të goditur udhëheqjen e përjetshme, udhëheqësin legjendar që na solli demokracinë dhe pluralizmin. Sepse ne nuk kemi humbur. Zgjedhjet na i kanë vjedhur. Vetëm Lulit nuk ia vidhnin, sepse ai i shiste; i tregtonte, ne na i vjedhin…”
Dhe askush nuk do të guxojë të artikulojë e të kërkojë dorëheqjen e madhështorit, as të kërkojë që drejtuesit të mbajnë përgjegjësi politike. Sepse kush guxon apo artikulon këto fjalë, i shërben Edi Ramës, sepse Rama do që Berisha të ikë. Sepse Rama tmerrohet prej Berishës, paçka se e mund gjithmonë.
Pas humbjes madhështore, Berisha thërret protestë në datën 16 maj. Disa qindra demokratë pa kapele me numrin 1, mblidhen në bulevard.
Drejtuesit e PD me në krye Mulin deklarojnë se tani sapo ka fillue beteja finale për përmbysjen e regjimit, i cili u ka vjedhur zgjedhjet.
Muli me fjalorin e tij me gjithsej njëqind fjalë sulmon edhe mediat si të kapura dhe i etiketon me organe gjenitale, pavarësisht se ato media i kanë dhënë aq shumë kohë televizive që të manipulonte elektoratin.
Në sfond dëgjohen thirrjet e disa grave të revoltuara: “E duam Shqipërinë me Sali Berishën!”…
Në mitingun madhështor ku ka më shumë gazetarë e policë se protestues flet para kamerave Jozefina, e cila kujton vitin 2005 kur Sali Berisha u ringrit më i fuqishëm se kurrë. Dhe ajo epokë do të përsëritet, s’ka ku shkon pa u përsëritur, përfundon me lot në sy, si në Këshillin Kombëtar të 2022.
Pastaj përpara kamerave flet mes ngashërimit një burrë në prag të moshës së tretë. Ai do të kujtojë me nostalgji se, kur sapo kishte mbaruar universitetin dhe priste të fillonte punë, Berisha u bë kryeministër, ndërsa tani që është në prag të pensionit lufton që në 2029 Berisha të bëhet përsëri kryeministër. Ai e mbyll fjalimin me thirrjen: “O Sali, o hero, gjithë planeti ty të do!”. Dhe ata që e dëgjojnë kur flet përpara mikrofonit ekzaltohen nga emri i idhulit të tyre.
Pas tij mikrofonin e medias e rrëmben Tritani, i cili betohet e përbetohet se zgjedhjet u vodhën, por nën udhëheqjen e “legjendës” përsëri do të fitojnë dhe ai do të jetë aty, si gjithmonë garant.
Media i drejtohet një kandidati të urtë, i cili edhe pse nuk fitoi, mban me gajret veten dhe ca të tjerë. Kandidatët që nuk fituan nuk janë fare në protestën madhështore.
Tomorri që do i hante socialistët të gjallë deklaron se është bërë vegjetarian dhe të gjithë sallatorët e Shqipërisë janë zhdukur nga qarkullimi në dyqanet e fruta- perimeve.
Gazi, që humbi në mënyrë të madhërishme nuk flet, por qesh nën mjekër e mustaqe.
Pastaj fjalën e merr një 20 vjeçar, petale blu e partisë, i cili gërrthet dhe deklaron se në 2005-ën kur ai lindi, Berisha rilindi si Feniksi nga hiri, prandaj, meqë lindja e tij përkon me rilindjen e Feniks- Sali Berishës, besnikëria e tij do të jetë e përjetshme. Dhe i bën thirrje të mos largohet kurrë nga PD!
Më më në fund flet përpara kamerave udhëheqësi madhështor, me fytyrë të pikëlluar për fatin e zi të mijëra demokratëve, me dhimbje në çdo thinjë.
LaCivita nuk është në krah të tij, sepse mori milionat dhe iku shumë, shumë herë më i pasur dhe duke përqeshur budallenjtë shqiptarë që besuan Fatmirin e republikanëve dhe i dhanë paratë…
Ai betohet se sa të ketë frymë do jetë midis tyre, për dinjitet njerëzor, për votën e lirë, për demokracinë e lirinë. Betohet se nuk tërhiqet kurrë, se s’ka forcë në botë, e jo më parim demokratik, që mundet ta detyrojë të braktisë betejën për demokratizimin e Shqipërisë, të largohet nga Partia Demokratike. Demokracia është e lidhur ngushtë me përjetësinë e tij. Pas tij qameti…
Betohet e stërbetohet se zgjedhjet e vjedhura nuk do të njihen, se masakra zgjedhore do të ndëshkohet; se atë do ta kenë përballë.
Kërcënon, njëlloj si Kina me paralajmërimin e 2265, se Edvin Kristaq Rama nuk do ta gëzojë këtë mandat dhe se ambasadat shumë shpejt do të rrethohen nga demokratët dhe do ta kuptojnë, se ai është Sali Berisha… “o budallenj”…
Se revolucioni vazhdon. Se mosbindja civile do të vazhdojë…
Dhe se ai do të ikë nga drejtimi i partisë vetëm kur ta marrë Zoti…
Ndërkohë…
Partia duhet të vazhdojë të jetë e bunkerizuar dhe uniteti rreth tij i çimentuar. Garant janë Muli dhe nulët e tjerë!
Sekserët e opozitës i shkelin syrin qeverisë dhe i kërkojnë pazare, leje, tendera e koncesione, ashtu siç kanë bërë edhe më parë.
Protesta mbyllet pa u kënduar himni kombëtar!
Demokratët idealistë largohen përsëri pa punë, bukë e shpresë…
Deputetët largohen të kënaqur me makinat 100.000 euro, duke parë në celularët e tyre se çfarë tenderi apo leje për kulla morën…
Partia do të vazhdojë të jetë pronë private, peng i oreskseve të njërit, e mbyllur, e pareformuar, sektare, e destinuar të humbasë gjithmonë…
Dhe diktatura e egër e Edvin Kristaq Rams do të vazhdojë.
Deri në protestën tjetër…
